سومین کنگره بین‌المللی
و هشتمین کنگره ملی
آموزش بهداشت و ارتقای سلامت

جاذبه‌های توریستی

آشنایی با استان اصفهان

موقعیت جغرافیایی استان اصفهان:

 استان اصفهان‌ با مساحتی‌ حدود 105937 كیلومتر مربع‌ در مركز ایران‌ واقع‌ شده‌است‌ و از شمال‌ به‌ استان‌های‌ مركزی‌، قم‌ و سمنان‌ و از جنوب‌ به‌ استان‌های‌ فارس‌ و كهگیلویه و بویراحمد، ازشرق‌ به‌ استان‌های‌ خراسان‌ و یزد و از غرب‌ به‌ استان‌های‌ لرستان‌ و چهار محال و بختیاری‌ محدود است‌.  شهراصفهان‌ مركز استان‌ است‌. براساس‌ آخرین‌ تقسیمات‌ كشوری‌، شهرستان‌های‌ استان‌ اصفهان‌ عبارتند از: اصفهان‌،اردستان‌، برخوارومیمه‌، خمینی شهر، خوانسار، سمیرم‌، شهرضا، فریدن‌، فریدون شهر، فلاورجان‌، كاشان‌،گلپایگان‌، لنجان‌، مباركه‌، نائین‌، نجف آباد و نطنز. در آبانماه‌ 1375، جمعیت‌ استان‌ اصفهان‌ 255/923/3 نفربوده‌ است‌. از این‌ تعداد 30/74 درصد در نقاط‌ شهری‌ و 67/25 درصد در نقاط‌ روستایی‌ سكونت‌ داشته‌ و بقیه‌غیر ساكن‌ بوده‌اند.

 

آب و هوا اصفهان:

آب‌ و هوای‌ استان اصفهان بطور كلی‌ معتدل‌ خشك‌ است‌، حداكثر درجه‌ حرارت‌ آن‌ در گرم‌ترین‌ روزتابستان‌ 6/40 درجه‌ و حداقل‌ درجه‌ حرارت‌ آن‌ در سردترین‌ روز زمستان‌ 6/10 درجه‌ و متوسط‌ درجه‌ حرارت‌سالانه‌ آن‌ 7/16 درجه‌ سانتی‌ گراد ثبت‌ شده‌ است‌. تعداد روزهای‌ یخبندان‌ استان‌ 76 روز و متوسط‌ میزان‌بارندگی‌ سالانه‌ آن‌ نیز 9/116 میلی‌متر گزارش‌ شده‌ است‌. شهر اصفهان‌ از نظر آب‌ و هوا ممتاز و فصول‌ چهارگانه‌منظمی‌ دارد و آغاز و پایان‌ هر فصل‌ آن‌ بخوبی‌ مشهود است‌.

 

تاریخ و فرهنگ اصفهان:

در كتاب‌های‌ تاریخی‌، اصفهان‌ را پایگاه‌ سپاهی‌ و دفاعی‌ معرفی‌ كرده‌اند كه‌ با افزایش‌ قلعه‌ها ودژها، امنیت‌ آن‌ نیز برای‌ سكونت‌ و شهرسازی‌ تضمین‌ گردیده‌ است‌. وجود قلاع‌ متعدد تاریخی‌ مانند قلعه‌آتشگاه‌، سارویه‌، تبرك‌،كهن‌دژ، گارددژ و... مؤید این‌ نظر است‌. استقرار جلگه‌ اصفهان‌ در میان‌ بیابان‌ و كوه‌های‌خشك‌ مركزی‌ ایران‌ از یك‌ طرف‌، و اهمیت‌ و موقعیت‌ ارتباطی‌ خاص‌ آن‌ در مركز فلات‌ پهناور ایران‌ از طرف‌دیگر، تاریخ‌ آن‌ را به‌ قدمت‌ كشور ایران‌، مرتبط‌ كرده‌ است‌. استان اصفهان‌ از جمله‌ استان‌هایی‌ است‌ كه‌ تركیب‌قومی‌ مختلفی‌ دارد،اكثریت‌ جمعیت‌ استان‌ را فارس‌ زبانها تشكیل‌ می‌دهند ولی‌ بختیاری‌ها، ارمنی‌ها، یهودی‌هاو تا حدودی‌ آذری‌ها نیز در قسمت‌هایی‌ از آن‌ اسكان‌ دارند. زبان‌ رایج‌ مردم‌ استان‌، فارسی‌ است‌ و زبانهای‌اقلیت‌های‌ ارمنی‌، عبری‌ وهمچنین‌ لری‌ نیز رواج‌ دارد.ادبا، شعرا و حكمای‌ صاحب‌ نظری‌ از این‌ شهر برخاسته‌ ویا در آن‌ زیسته‌اند.

اصفهان:

 اصفهان‌ در عهد اشكانیان‌ پایتخت‌ بود و در دوره‌ ساسانیان‌ تحت‌ نفوذ اسپوهران‌ یا اعضای‌ هفت‌ خانواده‌بزرگ‌ ایرانی‌ قرار داشت‌. بعد از اسلام‌ تا اوایل‌ قرن‌ چهارم‌ تحت‌ سلطه‌ عرب‌ها بود و در زمان‌ منصور خلیفه‌عباسی‌ مورد توجه‌ قرار گرفت‌. در سال‌ 319 ه.ق‌ مردآویج‌ زیاری‌ اصفهان‌ را به‌ پایتختی‌ برگزید و در سال‌ 327ه.ق‌ ركن‌ الدوله‌ دیلمی‌ نیز اصفهان‌ را به‌ پایتختی‌ انتخاب‌ كرد. این‌ شهر در سال‌ 443 ه. ق‌ به‌ دست‌ طغرل‌سلجوقی‌ فتح‌ شد. در دوره‌ سلجوقیان‌ عمارات‌، مساجد و كوشك‌های‌ متعددی‌ در اصفهان‌ بنا گردید. در سال‌639 ه.ق‌ تحت‌ سلطه‌ مغول‌ قرارگرفت‌. پس‌ از بازگشت‌ سپاه‌ مغول‌ این‌ شهر دوباره‌ رونق‌ یافت‌ ولی‌ در تاخت‌ وتاز تیمورلنگ‌ آسیب‌ فراوان‌ دید.

 با انتخاب‌ این‌ شهر در سال‌ 1000 ه.ق‌ به‌ عنوان‌ پایتخت‌ شاه‌عباس‌ صفوی‌،دوران‌ شكوفایی‌ دوباره‌ آن‌ آغاز شد. پس‌ از شاه‌ عباس‌ جانشینان‌ او كاخ‌ و باغ‌های‌ سعادت‌آباد و شهرك‌ فرح‌آباد راایجاد كردند. با سقوط‌ اصفهان‌ بدست‌ محمود افغان‌ و انقراض‌ سلسله‌ صفویه‌، موجبات‌ انحطاط‌ آن‌ فراهم‌ شد، ولی‌ در دوره‌ افشار رونقی‌ دوباره‌ یافت‌. در دوران‌ زندیه‌ و قاجاریه‌ در پی‌ انتقال‌ پایتختی‌ كشور به‌ ترتیب‌ به‌ شیرازو تهران‌ جریان‌ عمران‌ شهر بالنسبه‌ متوقف‌ شد. با حاكم‌ شدن‌ ظل‌السلطان‌ پسر ناصرالدین‌ شاه‌ قاجار در سال‌1276 ه.ق‌ بر اصفهان‌ انحطاط‌ دوباره‌ آن‌ آغاز شد. در دوره‌ پهلوی‌ توسعه‌ صنعتی‌ شهر و منطقه‌ اصفهان‌ آغاز شد. در طی‌ دو دهه‌ اخیر شهر اصفهان‌ توسعه‌فراوانی‌ یافته‌ و نوسازی‌های‌ جالب‌ توجهی‌ در آن‌ صورت‌ گرفته‌ است‌ و هم‌اكنون‌ یكی‌ از شهرهای‌ سیاحتی‌معروف‌ ایران‌ و جهان‌ است‌.

 

صنایع دستی و سوغاتی های اصفهان:

استان اصفهان‌ مظهر مهم‌ترین‌ كانون‌ صنایع‌ دستی‌ ایران‌ است‌. در این‌ استان‌ علاوه‌ برصنایع‌ سنتی‌ استان‌ اصفهان‌، تولید دیگر صنایع‌ دستی‌ مهم‌ سایر مناطق‌ و استانهای‌ ایران‌ نیز رواج‌ دارد. تولیدات‌صنایع‌ دستی‌ استان‌ اصفهان‌ به‌ دلیل‌ رونق‌ نسبی‌ صنعت‌ توریسم‌ بازاری‌ درخور توجه‌ دارد.مهمترین‌ صنایع‌ دستی‌ رایج‌ استان‌ اصفهان‌ عبارتند از: قالی‌ بافی‌، زری‌ بافی‌، قلم‌ كاری‌، میناسازی‌، خاتم‌سازی‌، منبت‌ كاری‌، قلم‌ زنی‌، نقره‌ كاری‌، زیورآلات‌ زنانه‌، كاشی‌، سرامیك‌ كه‌ همراه‌ با سوهان‌ و گز... در شمارسوغاتی‌های‌ مهّم‌ استان‌ اصفهان‌ به‌ شمار می‌آیند.

 

غذاهای محلی اصفهان:

غذاهای‌ محلی‌ ویژه‌ای‌ در مناطق‌ شهری‌ و روستایی‌ استان‌ اصفهان‌ تهیه‌ می‌گردند كه‌ از آن‌ جمله‌می‌توان‌ به‌ انواع‌ آش‌ (آش‌ هفت‌ قلم‌، آش‌ شلغم‌، آش‌ حبوبات‌، آش‌ جو، آش‌ بلغور و آش‌ جو)، انواع‌ آبگوشت‌(آبگوشت‌ عدس‌ و آبگوشت‌ اسفناج‌)، انواع‌ سوپ‌ (سوپ‌ لپه‌، سوپ‌ نخود و سوپ‌ گوجه‌فرنگی‌)، اشكنه‌ اصفهانی‌،انواع‌ خوراك‌ (خوراك‌ بادنجان‌، خوراك‌ دست‌ پیچ‌ و خوراك‌ كباب‌ كدو)، قیمه‌ ریزه‌، شامی‌ هویج‌، حریره‌، رشته‌شیر، تاس‌ كباب‌ سیب‌زمینی‌، خاگینه‌ با شیره‌، دم‌ پختك‌ ماش‌، اسلامبولی‌ پلو، كلم‌ پلو، سگمات‌، رب‌ انار، كیك‌كماج‌، هفت‌ ترشی‌ و ده‌ها نوع‌ خورشت‌ و چاشت‌ دیگر اشاره‌ نمود.

 

 

Isfahan
Imam Square Isfahan
Chehel Sotoun Isfahan